Gecenin aydınlığı,
Sabahın karanlığı,
İnsanın ölümü
Beklediği gibi bekledim seni
Acısızdı , oysa tüm kelimeler
Ortaklaşıp tek bir şey söylüyordu
Hayatın şarkısını
Tüm kapılar ona çıkıyordu
Ölüm,rüzgar gibi hissettiriyor kendini
Sabah,adeta bir sel
Gece,amansız bir kabus
Beklemek sonu olmayan bir hastalık
Sanki beklemek bir veba
Ben ona tutulmuşum
Ömrümde ilk defa birine aşık olmuşum
Beşeri aşk değildir bu aşk
Akif'in aşkı başkadır
Feyzi kendinde aramalıdır
Akif'in aşkı başka
Söylese tesiri yok, sussa gönlü razı olmaz
Fuzuli'den dem vururken
Akif,dalıyor hayallere
Mecnun oldu çöllere düştü
Leyla peşinde aşkı buldu
Leyla'yı bulan bir daha bırakmaz
Bir kere aşık olan bir daha olamaz
Feyz alınsın diye değil,derman olunsun diyedir
Akif'in bu mısraları hep bundan böyledir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder