Trabzon

Trabzon ki hoyrat fırtınaların en serini
Kül rengi bir gökyüzü sarmalamış üzerini
Bir şehir ki kara bulutlar altında ışıyor
Şark'ın Evlâd-ı Fâtihan'ı burada yaşıyor
Issız sokaklarında bir başıma yürüyordum
Her köşe başında sanki ecdâdı görüyordum
Can alıp can vermişti o kara zıpkalı erler
Şimdi kimsesiz kalmış mehmet kanı kokan yerler
O atadan yadigâr konaklar şimdi hep sisli
Köhne duvarları bile her beşer kadar hisli
Dalgaları hala kadırgaları andırıyor
Bir balıkçı, fetihten kalma ağları topluyor
Sanki koca deryaların köşesinde kurulmuş
Sanki o Mecnûn Leylâsına burada vurulmuş
Surlarından hala Fâtih'in sesi duyuluyor
Altın renkli güneş şimdi Yoroz'dan fecr oluyor
Ortahisar'da bir gazel okunuyor Avnî'den
Muhibbi ona eşlik ediyor Babüssâde'den
Akduman yine şahlanıyor, Karaduman sakin
Selim'in satırları dolu, bakışları kin
Fatih'den okunuyor ki Ezan-ı Muhammedî
Yürekler anıyor Sultan Fatih'i, Muhammed'i
Secdeye varıyor şimdi teker teker alınlar
Şükrediyor Türk'ü gönderen Allah'a tüm küffar


24 Kasım 2017
Trabzon