Söndü ilk yaprağı gönlümüzde teşrinin,
Payızın üzerinde bir mevsimdir teşrin!
Seyret, ağlar mı yaprak düşerken payızda?
Süzülen bir yapraktaki figândır teşrin.
Payız kapıyı çalar, kaçar ısınırsın.
Bir köşede sessizce titremektir teşrin.
Sen ay ve denizi seyre dal ki görmezsin,
Doğan güneşe saniye saymaktır teşrin.
Payıza "kalu bela" demekteysen eğer,
Yolculuğun sonundaki dönüştür teşrin.
Sen sevinirken bir bebeğin doğumuna,
Aynı hastahanede bir ölümdür teşrin.
Payız herkese her vakit gelip dost olur,
Karadağ sırdaşı, ölmekle biter teşrin.
02:19
16 Ekim 2016 Pazar
Karadağ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder